Dagelijkse kost lekker alleen

Op een van die zeldzaam zachte dagen in juni, liep ik op een zondagmorgen door het park in Mokum. Het was nog heel vroeg, want dan is het op zijn mooist.

De sluiers ochtendnevel waren aan het scheuren en flarden zon wisten me met steeds meer kracht te bereiken. Dan is het net of je opnieuw ontwaakt en de nachtneveldeken van je af laat smelten.

Ik slenterde helemaal door naar de Vossius, aangezien daar bijna bij het eindpunt, wist ik staat een bank op een open locatie en naar mijn idee precies in de zon. Mijn passen versnelden zich, aangezien dat vooruitzicht trok mij wel aan. Aankomend om de bocht van het paadje bleef ik verbaasd en een beetje teleurgesteld staan.

Er zat al iemand op het bankje.

Een bejaarde man van bij benadering zeventig jaar zat er op met aan de ene kant naast zich een bruine gleufhoed en aan de andere kant een bouquet bloemen. Het was nog vroeg op zondagmorgen en mijn bankje was al bezet.
clip-on zonnebril
Het zonlicht speelde over zijn schedel die vrij groot was. Hij had een enorm groot harses, eigenlijk een heel erg groot hoofd. Een knoepert van een harses. Zijn hoedenmaat zou zo eens maat fietstas kunnen zijn. Hij zat voorover, met zijn ellebogen op de knieen.

Zonder er bij na te denken ging ik op de nog resterende vrije bankruimte plaatsnemen.

Hij draaide even zijn gezicht naar me toe en automatisch schoof hij de bos bloemen dichter naar hem toe. Het leek wel alsof hij bang was dat ik er op ging zitten, of dat ik ze zou inpikken of wilde hij plaats maken, zodat ik erbij kon gaan zitten? Zijn hand bleef in ieder geval op de mooi uitzienderuikers liggen. Roze roosjes met wat Gipskruid

Hij keek mij aan en zijn ogen en neus lieten zien, dat hij de afgelopen vijftig jaar grote investeringen gedaan had in de plaatselijke horeca.

"Die zijn voor m'n dochter," zei hij.

"Mooi," zei ik," rozen."

"Die leeft hiero achter," Een afgebrokkelde nagel wees over zijn schouder waar hij bedoelde.

"Is ze jarig?" vroeg ik.

Hij keek mij aan en trok zijn wenkbrauw omhoog. "Wie?," vroeg hij.

"Je dochter," zei ik.

"Nee," klonk het schor en slepend," Neen, die is geheel niet jarig '.

Hij zweeg en met zijn grote kop keek die weer naar de grond.

"Nee jarig is ze niet," zuchtte die.

Hij zat kennelijk met iets in zijn maagHij zat ergens mee, dat was zo te zien en er groeide curiositeit in mij, maar om niet onbescheiden over te komen stelde ik verder geen vragen.

"Die blomme benne nog voor veertien dagen geleden..," begon hij, "ja kijk, je denkt weleens, nou zijnne ze groot en kenne ze voor dr lui-eigen zorgen, maar nee hoor, paps mot nog regelmatig inspringen. Paps ken je de wasbak effe make, paps de poort klemt zo of Frans z'n bromfiets is defect."

Hij zweeg en staarde timide naar de kiezeltjes tussen zijn voeten.

Ik voelde, dat ik wat moest zeggen en dus zei ik:"Ja, ik heb zelf ook een....."

"Een klootzak is het en anders niet, met z'n regeringsbeleid," was hij mij voor.

Nou werd ik wel heel nieuwsgierig. "Politiek?" vroeg ik.

"Politiek, ja," zei hij, "politiek. Een eigen factie heb-ie gesticht, de GUA-partij. GUA.," herhaalde hij met klem of het een vies woord gold.

"Met nog een bende verschillende lapzwansen uit de buurt. GUA dat staat voor Geweld-Uit-Amsterdam. Hoe haal je 't in je paardenkop. Geweld uit Amsterdam. Nou voor veertien dagen geleden heb-ie geweten, wat het betekent. Heb-ie van mij een knal voor z'n kanis gekregen, dat-ie twee dagen suizebolde...de eikel."

Hij ging achterover zitten tegen de leuning en een hemelse glimlach verscheen op zijn doorgroefde gezicht. Hij zette zijn bril af en plaatste daar een opzet zonnebril op. Het zonnetje werd inderdaad wat feller. Ik zette ook mijn zonnebril op.

"Kom ik voor veertien dagen terug bij ze, want de kledingstandaard lag van de muur, ken die stumper zelf niet vastzetten. 't Zonnetje scheen en het was zaterdag, dan ga ik allereerst steevast effe neuten bij de Schep, weet je wel, van Jopie. Bij de Schep dus. Goed, ik was er een paar over m'n taks. Kom ik bij m'n dochter, althans dat dacht ik, staat de deur op een kier. Loop ik de kamer in en zien ik de balkondeuren openstaan. En wat denk je dat ik zie?? Nou?"

Ik haalde de schouders op.

"Ligt daar vreemd wijf met blote tieten op het terrasje en lulletje zit ernaast met een glas bier in zijn hand. Wordt het me daar toch rood voor (lees meer) de ogen, want als je aan mijn kleine meissie komt, dan kom je aan mij. Hij staat op en loopt zo op me af . Zegt nog Dag Pa tegen me..... Ik ben je Paps niet meer, zeg ik tegen hem en geef hem zo terstond een kneiter voor zijn bek, dat de klokken begonnen te luiden."

Met zijn rechterhand zwaaide hij de vuist weer voor zich uit, als een reprise van de daad. Zijn stem was aangezwollen tot de echte ruziestem.

Hij liet zijn hand zakken in zijn schoot en zuchtte diep.
"Staat in-ene m'n dochter achter me, die geeft me een gil en grijpt me bij m'n schouders en trekt me zo de hal in, want die jongedame is sterk hoor. Dat heb ze van d'r paps. Voor ik het weet sta ik buiten en wordt de deur dichtgeslagen. Door het raampie roept ze tegen me, dat ik d'r niet meer bij haar in mag komen."

Hij haalde diep adem en blies de lucht met bolle wangen sissend weer uit.
"Heb ik een ruikertje voor d'r gekocht om het goed te maken. Ik denk wel dat ze't aanneemt. Die ken toch ook niet zonder d'r pappa. Ja, hoe kon ik nou beseffen, dat het z'n zus was?'"

Hij stond op en zei:" Ik ga eens bekijken of ze al wakker zijn. Tabee makker."

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15

Comments on “Dagelijkse kost lekker alleen”

Leave a Reply

Gravatar